Ik stop er mee…
De klad zit er in… Ik schrijf hier bijna nooit meer. Daar heb ik natuurlijk mijn redenen voor maar ook weer niet. 9 van de 10x heb ik gewoon geen zin om er voor te gaan zitten. En die ene andere reden houdt me ook weer tegen: Er lezen veel mensen mee dat weet ik. Al ben ik me er van bewust dat ik ook veel mensen "kwijt" ben geraakt die mee lezen/lazen. Maar er zijn ook mensen waarvan ik eigenlijk helemaal niet wil dat ze zien hoe het met ons gaat. En daarmee bedoel ik niet familie, helaas hebben we geen kontakt met Sanders ouders maar die misschien wel hier meelezen. En dat vond ik eigenlijk wel fijn, zo zagen zij nog wel eens foto’s van onze mooie kindertjes en hoe het ons hier verder vergaat. Zonder dat zij verder kontakt met ons op hoeven te nemen, dat zou ik wel willen maar dat is nu eenmaal zo…
Nee het betreft meer de mensen die komen en gaan in je leven, waar je nooit meer van hoort omdat er om wat voor reden dan ook geen kontakt meer is. Die mensen bedoel ik. Ik weet dan ook niet of ze hier kijken of niet. En dat vindt ik geen lekker gevoel. Dus heb ik besloten er mee te stoppen… Ik ga wel verder met loggen, maar op Hyves. Daar weet ik precies wie het lezen.
Op Hyves kun je je (gratis) aanmelden, je maakt met een inlognaam en een wachtwoord een account aan. En je kunt aan de slag. Daar heb ik ontzettend veel foto’s op staan: van ons nieuwe huis, de meiden enz. Het is wat veiliger voor m’n gevoel omdat het niet zo op het www zwerft. Mijn Hyves is dan ook alleen toegankelijk voor "vrienden".
Met heel veel plezier heb ik dit weblog bijgehouden en ik haal hem daarom ook niet van het internet af. Het is toch een dagboekje van wat er allemaal de afgelopen 4/5 jaar heeft gespeeld in ons hele emigratie avontuur. Maar nu zijn we er… het emigratie hoofdstuk is afgesloten. Nu we dan eindelijk met de koop van ons huis weer een eigen plek onder de zon hebben gaan we opbouwen. Opbouwen wat 5 jaar "stil" heeft gestaan. We hebben heel erg veel geleerd: van wat ons allemaal is overkomen, de fouten die we hebben gemaakt, maar ook van het ontmoeten van zoveel fijne en interessante mensen hier in Australie.
Loslaten is achterom kijken zonder spijt, vooruit kijken zonder verwachtingen en het leven ervaren in het hier en nu.
28 July 2009 at 20:25
Lin, ik begrijp je helemaal, ik heb met dezelfde gedachte rondgelopen. En wellicht gaat dat er bij mij ook nog van komen, dat ik stop met web-log.
Ik ben blij dat ik tot je hyves “vriendjes” hoor, want ik vind je belevenissen in Australixeb te leuk en te interesaant om te missen.
maar nogmaals, ik begrijp de achterliggende gedachte “helaas” te goed!
28 July 2009 at 22:28
Oh, nou ben ik dus voor het eerst in dagen weer online en zie dit berichtje. moet ik even op reageren, maar heb nu te weinig tijd. Ik heb ook een Hyves/account. Eigenlijk niet om te gebruiken, maar was nodig voor een meeting waar ik heen wilde. Ik zou het erg leuk vinden om daar verder mee te mogen lezen. Wil je me uitnodigen om jouw vriendje te worden daar. Zoek maar gewoon op Toaske op hyves, dan komt het goed. Ik krijg je uitnodiging dan wel in mijn mailbox (want ik heb nog nooit iemand uitgenodigd en weet dus niet hoe dat moet).
Hartelijke groeten en hopelijk kan ik je blijven volgen.
28 July 2009 at 22:46
Wauw wauw wauw, die laatste zin is prachtig ! Zo mooi dat ik hem gewoon ga kopiedingesen en opslaan in mijn documenten !
Maar, je moet datgene doen waar jij je het prettigst bij voelt. Vind het wel altijd leuk om te lezen hoe het jullie vergaat en wat jullie allemaal beleven daar in het prachtige Aussie.
Ik ga je verder volgen op Hyves, waren wij al vriendjes ? Ja toch ?
30 July 2009 at 07:05
Ik heb zelf weer wat andere ervaringen met Hyves en zal jullie daar niet volgen. Ik hoop toch dat jullie een geweldig leven krijgen/hebben in Australixeb. Ik vond het fijn om af en toe deelgenoot te mogen zijn van jullie leven.
6 August 2009 at 22:09
Hallo Linda
Wat jammer dat je met jullie mooie weblog stopt,ik heb jullie gevolgd vanaf het moment dat jullie gingen emigreren,ik zal jou mooie verhalen dan ook erg gaan missen,maar ook ik snap je achterliggende gedachten goed.
Ik ken jullie natuurlijk niet persoonlijk,maar heb altijd erg van jullie verhalen genoten
Hartelijke groeten Sjoukje
16 August 2009 at 18:28
Ha, Lin. Jammer dat je met dit weblog stopt, want het is gewoon een leuk en mooi weblog. Maar begrijpen doe ik het zeker! Ik heb namelijk zelf ook datzelfde ongemakkelijke gevoel op mijn log en schrijf al stukken minder dan voorheen. Ik denk dat het een gevoel is dat groeit en op een gegeven moment ben je er klaar mee.
Ik wil je blijven volgen op hyves, maar heb geen account. Ik ben verder niet zo geinteresseerd in hyves, maar zit er aan te denken om toch een account aan te maken voor dit soort dingen. Eigenlijk dus om mijn internetcontacten een beetje te blijven onderhouden, haha. Je ziet mijn vriendenverzoek (als ik me er ooit toe kan zetten om daadwerkelijk een account aan te maken) vanzelf wel komen ;-D Tot die tijd wens ik jou en je gezin het allerbeste toe!