Zo zijn we weer even… ik ben niet meer zo loyaal geloof ik! Zal even een korte omschrijving geven van de afgelopen maand: DRUK!
Haha! Veel werken, druk met de kindertjes en San werkt zich helemaal een slag in de rondte, gelukkig maar want in de drukkerswereld gaat het niet zo best. Behalve op San zijn werk! Daar werken ze voor 10! We zijn nog steeds aan wachten op de sleutel van ons nieuwe stulpje, struinen Ebay af naar koopjes. San heeft al wat hekwerk op de kop getikt voor een zacht prijsje en we zijn nu bezig met spullen voor de nwe keuken en badkamer bij elkaar te verzamelen. Ben groeit als kool maar heeft momenteel wel wat last van zijn tandjes. Hij moppert veel (tussen het lachen door) en grijpt dan steeds naar een oortje. Ik was bij een dokter geweest maar die zei dat er niets te zien was. Nou ja dan gooien we het maar op tandjes! Amber is naar school en vindt het heerlijk! Ze vindt de weekeinden niets aan want dan mag ze niet naar Miss Michelle.  Ze heeft 2 weken geleden een longontsteking gehad, ze was niet ziek! Maar hoestte heel veel, naar de dokter geweest en die wilde gelijk een longfoto laten maken. Zo gezegd zo gedaan en de uitslag was niet best. Pittige antibiotica kuur en rust. Na een goeie week was ze aardig opgeknapt. Maandag laten we weer een foto maken om te zien hoe de stand nu is. Iris had ook weer even een terugval. Haar OCD speelt regelmatig op. En dat had consequenties op school. Maar ze gaat naar een nwe school dus doen ze hier verder nog weinig aan begeleiding. Met de juf zijn we er dan een beetje uitgekomen maar veel begrip is er niet. San en ik besloten dat het beter was als ik tijdelijk even wat minder ging werken en wat meer thuis zou zijn bij de kinderen. Ik ben een gesprek op mijn werk aangegaan en ik blijf als oproepkracht. Ik wilde helemaal ontslag nemen maar ze zagen me liever niet gaan. Dus dit is voorlopig een goeie oplossing. Je merkt al veel verbetering in Iris moet ik zeggen deze week. Ze is al een stuk rustiger. Oh en ze moet een brilletje! Ze klaagde over slecht zien, maar haar vriendinnetje had ook net een brilletje dus wij schoven het eerlijk gezegd op een modegrilletje. Maar na weken van klagen ging ik dan afgelopen woensdag met haar naar de opticien. En ohoh schaam schaam! Ze is zeker bijziend! -0.7 en -1! Oef niet mis dus! Zie je wel mam! Was haar reaktie! We hebben gelijk 2 mooie brilletjes uitgezocht. Een rode en een blauwe. Staat heel pittig en ze vindt het zelf ook geweldig! Ze heeft ze zelf uitgezocht (heb maar een tikkie gestuurd!) want ik had vroeger zelf een roze en had er een bloedhekel aan! Dus droeg ik ‘m nooit en deed er alles aan om het ding "kwijt te raken" of "per ongeluk" kapot te maken! Als het goed is krijgt ze woensdag of donderdag haar nieuwe brilletjes! En we hebben nog een nieuwe aanwinst! Hij heet Jack! Het is een Maremmer sheepdog. Oftewel een Italiaanse berghond, prachtig beest!
We wilden graag zo’n hond en kwamen een advertentie tegen op internet. We moesten er 3 uur voor rijden maar het was de moeite. Daar was Jack met nog 10 broertjes en zusjes, kiezen was moeilijk maar we wilden graag een reutje. Luna en Jack hebben wel een weekje nodig gehad om aan elkaar te wennen maar ze zijn nu inmiddels onafscheidelijk! Nog een paar weken en dan hebben ze heerlijk de ruimte om ons huis. Och, en dan denk je alles wel gezien te hebben hier in Australie (tja niet dus!) kangeroes, possums, slangen  regelmatig langs de weg (en strakjes achter in de tuin!) Kom ik gister terug van winkelen met mams, steekt er een enorme schildpad over! Ik als held, stapte wel uit maar durfde het beest niet op te pakken! Want ze kunnen bijten hoor die dingen! Gelukkig stopte er 2 dappere workmen achter ons en hij zette het beest heldhaftig terug in de berm!!  Haha! Verder gaat het met mijn mams heel goed, ze geniet van haar nieuwe huisje en van het oppassen. Het is weer helemaal net als vroeger! Als San avonddienst heeft dan is ze vaak hier en eten we samen. Het is superfijn mams weer bij ons in de buurt te hebben. Met mijn vader gaat het ook goed, na het plaatsen van de pace-maker voelt hij zich veel en veel beter! Vroeger zeiden we altijd: die haalt de 65 niet. In de VU in Amsterdam hadden ze min of meer al opgegeven. Maar hee! Onkruid vergaat niet he! Hij is sterker dan ze daar dachten! en in Juni wordt hij dan ook 65! Mijn broer heeft het met zijn gezin ook prima naar zijn zin in Melbourne. Hij heeft een druk leven en ontmoet allemaal interessante mensen, zoals vorige week Eric Clapton! Ieder jaar vrijkaartjes voor de F1! En ieder concert wat wordt gegeven in Melbourne. Niet slecht he!